Μετανάστες της Ηθικής… Πρόσφυγες της Μόρφωσης

Από neolaia.gr Team 13 Μαρτίου 2019

Της Βάσιας Αναστασίου

Αξίες… Ήθος…. Αξιοπρέπεια… Λέξεις με βαρύτητα και συγχρόνως λέξεις πονεμένες, βγαλμένες ίσως από μια άλλη εποχή.

Μια εποχή όπου όλα ήταν πιο αθώα. Όταν τα παιδιά έπαιζαν κουτσό στις γειτονίες και τα σοκάκια της Αθήνας πλημμύριζαν από γέλια. Τότε που ο αέρας έφερνε μαζί του μυρωδιές από φρεσκοψημένο ψωμί και οι οικογένειες τρώγαν μαζί κάθε Κυριακή. Οι γονείς μας τις θυμούνται καθώς αυτά ήταν τα παιδικά τους χρόνια. Εμείς τις γνωρίσαμε μέσα από τα αφηγήματα τους και τις ονειρευτήκαμε σαν σκηνή από ασπρόμαυρη ταινία. Μια ταινία παλιά, που δεν είδαμε ποτέ.

Η Αθήνα μας η πόλη που μεγαλώσαμε, κάναμε φίλους, ερωτευτήκαμε. Τα σοκάκια που περπατήσαμε στο πρώτο μας μεθύσι και οι δρόμοι που διασχίσαμε περήφανοι κρατώντας σφιχτά το πτυχίο μας στα χέρια. Εκεί στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου μας καμάρωσαν γονείς και φίλοι να φωτογραφιζόμαστε περήφανοι, επιστήμονες πια, με την τήβεννο μας. Μια πόλη τόσο όμορφη, με ιστορία γραμμένη σε όλους τους τοίχους. Τους τοίχους όπου γράφτηκε πριν αιώνες για πρώτη φορά η λέξη Ηθική. Για αυτό το περίφημο το Έθος (= συνήθεια), δίδασκε ήδη ο Αριστοτέλης. Οι αρετές έλεγε, βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση από τη συνήθεια και την άσκηση. Έκτοτε ο όρος Ηθική επικράτησε στη φιλοσοφία και σήμαινε το σύνολο της περί τα ηθικά ζητήματα πραγματείας.

Η Αθήνα μας, μια πόλη που έχει τυλιχτεί από ένα σκοτεινό πέπλο. Το πέπλο που τυλίγει κάθε «μητέρα» που χάνει τα παιδιά της. Και η Αθήνα μας αποχαιρετάει τα τέκνα της κάθε μέρα. Λέξεις όπως θλίψη και πόνος είναι πια γραμμένες στους ένδοξους κάποτε τοίχους της. Περνάμε τους ίδιους εκείνους δρόμους της Ακαδημίας, που περνάγαμε και «φρεσκο – ορκισμένοι». Μόνο που δεν είναι πια δάκρυα χαράς αυτά στα μάτια μας. Νιώθουμε προδομένοι. Εμείς που τολμήσαμε να ονειρευτούμε και που διδαχθήκαμε και εφαρμόσαμε την Ηθική του Αριστοτέλη. Εμείς που ζήσαμε βάση αξιών και ιδεών. Εμείς που συνεχίζουμε να ζούμε έτσι και νιώθουμε ξένοι πια στην ίδια μας την Χώρα. Μετανάστες των ιδεών και της Ηθικής. Πρόσφυγες της μόρφωσης.

Μαθαίνουμε ότι οι ανήθικες τακτικές είναι αυτές που πλέον επιβραβεύονται. Προβάλλονται ως αποδεκτά πρότυπα συμπεριφορών που παραπέμπουν σε άλλου είδους ασπρόμαυρες ταινίες προηγούμενων δεκαετιών. Όπου ήταν δεκτή η χρήση κάθε αθέμιτου μέσου προκειμένου να αποσπάσουν πληροφορίες, όπου η μαγνητοφώνηση συνομιλιών και ο εκβιασμός ήταν κομμάτι της καθημερινότητας των γκάνγκστερ και των μαφιόζων. Το είδαμε να συμβαίνει εξάλλου πρόσφατα, μεταξύ άλλων, από κορυφαία ηγετικά στελέχη. Και μετά αναρωτηθείτε. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Οι ίδιοι θα σας απαντήσω εγώ. Οι ίδιοι που μεγάλωσαν κάνοντας bullying στο σχολείο σε παιδιά που θεωρούσαν αδύναμα. Οι ίδιοι που ασκούν ενδοοικογενειακή βία, επιβάλλοντας την θέληση τους με την χρήση του σωματικού τους «πλεονεκτήματος». Η διδαχή είναι ότι το ανήθικο και το χυδαίο, το λάθος, το ξεφτιλισμένο, αυτό τελικά επιβραβεύεται στην Ελλάδα μας.

Όμως δείτε πως εμείς πια απομακρυνόμαστε από εσάς. Οι περισσότεροι νέοι δεν συμμετέχουν στις δημοκρατικές διαδικασίες και αυτό αντικατοπτρίζεται απόλυτα με την αποχή από την ύστατη δημοκρατική διαδικασία, της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος.

Ας απολαύσουμε λοιπόν όλοι μαζί το παράλογο. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι βλέπετε είχαν θεσπίσει τον εξοστρακισμό, την ψηφοφορία δηλαδή με όστρακα για την απομάκρυνση από την Αθήνα για δέκα χρόνια εκείνου του πολίτη που θεωρούνταν από τους περισσότερους ψηφοφόρους επικίνδυνος για το δημοκρατικό πολίτευμα. Σήμερα η γενιά μας εξοστρακίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Με ψηφοφορία. Με την ψήφιση μέτρων και νόμων που μας διώχνουν. Βάση ενός πολύ απλού επαγωγικού συλλογισμού οδηγούμαστε στο συμπέρασμα. Η γενιά μας για εκείνους είναι επικίνδυνη για το δημοκρατικό πολίτευμα.

ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΟΝΤΟΠΑΚ VIBER ΣΤΙΚΕΡΣ; ΝΤΑΟΥΝΛΟΟΥΝΤ ΛΕΜΕ ΕΔΩ --> https://vb.me/fac486

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ