Νηστεία και προσευχή. ΝΟΤ.

Από Ελένη-Ρεβέκκα Στάιου 22 Απριλίου 2019

Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που για λόγους υγείας δε νηστεύω τις δύο βδομάδες, όπως κάνω συνήθως.

Εδώ πρέπει να σχολιάσω και να υπογραμμίσω (με 4-5 γραμμές από κάτω) ότι δεν το κάνω για λόγους θρησκευτικούς. Σέβομαι αυτούς που το κάνουν γι΄αυτό, δεν έχω να σχολιάσω κάτι, αλλά εγώ δεν το κάνω γι΄αυτό. Το κάνω για μια μίνι αποτοξίνωση, για τον εαυτό μου και για το καλό των ημερών κοινωνώ.

Δε θα με έλεγες για κανέναν λόγο άνθρωπο της εκκλησίας. Σίγουρα όσοι με ξέρουν και διαβάζουν αυτό το κείμενο, γελάνε μέχρι δακρύων. Μπορεί να πήγαινα κατηχητικό, με μεγάλη επιτυχία οφείλω να ομολογήσω, αλλά οκ, μέχρι εκεί! Αυτό όμως δε σημαίνει ότι λέω κάτι για τους ανθρώπους που είναι πραγματικά «της εκκλησίας». Είτε έτσι μεγάλωσαν, είτε αποφάσισαν στην πορεία της ζωής τους ότι αυτό θέλουν να κάνουν, καλά κάνουν και ακολουθούν αυτόν τον δρόμο. Α! Να σημειώσω εδώ, ότι όπου εκκλησία, βάλτε όποια θρησκεία επιθυμείτε, ισχύει για όλες.

Αυτό όμως που δεν μπορώ είναι το σύνδρομο «άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ». Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω… Άνθρωποι της εκκλησίας μεν, αλλά το μπινελίκι πάει σύννεφο, οι κακές σκέψεις είναι μόνιμες, ο κακός σχολιασμός είναι καθημερινό χαρακτηριστικό και η χριστιανική αλληλεγγύη και βοήθεια είναι όνειρο απατηλό.

Έχω τέτοια παραδείγματα πολλά γύρω μου. Και το χειρότερο; Από νέους ανθρώπους. Που φωνάζουν δεξιά και αριστερά τι πιστεύουν, αλλά η ζωή τους και ο τρόπος τους λένε τα αντίθετα. Νηστεία και προσευχή υποστηρίζουν αλλά μόνο αυτό δεν κάνουν. Και είναι τόσο χαζοί που δε φροντίζουν να το κρύβουν κιόλας. Θα μου πείτε τώρα, τι σε έπιασε πασχαλιάτικο και κράζεις κόσμο; Στον σβέρκο σου κάθονται;

Ναι, όταν κρίνουν εμένα, στον σβέρκο μου κάθονται. Τι; Δε νηστεύεις; Δεν κάνεις τον σταυρό σου έξω από την εκκλησία; Δεν πας στην εκκλησία; Ακούς αυτά τα πρόστυχα τα αποκριάτικα; Συμμετέχεις σε ξενόφερτες γιορτές; Η λίστα μπορεί να είναι ατελείωτη. Κι εσύ να μη θες να μπινελικώσεις (άλλο ένα αμάρτημα) για να μην ξεκινήσεις συζητήσεις επί συζητήσεων που δε θα καταλήξουν πουθενά. Μόνο στον τσακωμό, είναι βέβαιο.

Άλλο ένα σημείο που μου κακοφαίνεται είναι όταν αυτοί οι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι η εκκλησία (στην οποία πιστεύουν, γιατί εκεί πιστεύουν, όχι στη θρησκεία…) τα κάνει όλα τέλεια. Αυτό μπορεί να με οδηγήσει στην τρέλα. Που αν κάποιος κάτσει και παρακολουθήσει και διαβάσει, μπορεί να αλλαξοπιστήσει. Μια Μεγάλη Παρασκευή σε ένα νεκροταφείο είναι αρκετή για να σε βάλει σε σκέψεις για παράδειγμα, για το πόσο «καλοί» είναι κάποιοι ιερείς. Ή αντίστοιχα, η στιγμή που σου ζητάνε λεφτά για να σου βαφτίσουν το παιδί. Και πιστέψτε με, ξέρω και από τα δύο!

Το ρεζουμέ είναι ότι όταν προσπαθείς να φορέσεις καπέλο σε κάποιον κάτι, και αυτός ο κάποιος βλέπει, ακούει και διαβάζει, τότε είσαι τουλάχιστον αστείος. Μόνο μπούμερανγκ μπορεί να σου γυρίσει. Χειρότερα; Όταν κηρύττεις κάτι και ούτε εσύ ο ίδιος δεν το κάνεις.

Η πίστη είναι ένα από αυτά τα πράγματα που «ασκούνται» σιωπηρά. Δεν μπαίνουν ταμπέλες, δε βγαίνουν ανακοινώσεις, αλλά αντίστοιχα ΕΙΝΑΙ η καθημερινότητα, είναι ο τρόπος ζωής, είναι το φυσιολογικό. Ούτε νηστεία, ούτε προσευχή λοιπόν. Απλά τρόπος ζωής. Και για όποιον θέλει, αφήστε τους άλλους ήσυχους.

ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΟΝΤΟΠΑΚ VIBER ΣΤΙΚΕΡΣ; ΝΤΑΟΥΝΛΟΟΥΝΤ ΛΕΜΕ ΕΔΩ --> https://vb.me/fac486

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ