Γιατί κάποια πράγματα μας ενοχλούν μόνο στην Ελλάδα;

Από Ελένη-Ρεβέκκα Στάιου 19 Αυγούστου 2019

Δεν μπορεί παρά να μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι είμαστε εξαιρετικά επιλεκτικοί μέχρι και στην γκρίνια μας.

Το συγκεκριμένο είναι ένα θέμα που με απασχολεί πολύ. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι πολυταξιδεμένη, αν και πολύ θα το ήθελα. Αλλά κάποια ταξίδια τα έχω κάνει και, σε συνδυασμό με τη διαμονή μου στο Λονδίνο, έχω πάρει κάποιες εμπειρίες που ευελπιστώ να πολλαπλασιάσω, να είμαστε καλά.

Ένα λοιπόν πράγμα που παρατηρώ είναι ότι εδώ στην Ελλάδα παραπονιόμαστε πάρα πολύ για κάποια θέματα, αλλά στο εξωτερικό πάμε και τα κάνουμε/ανεχόμαστε χωρίς κουβέντα! Δεν κρίνω στην παρούσα φάση αν αυτά τα πράγματα είναι θετικά ή αρνητικά, αυτό άλλωστε είναι άλλη κουβέντα, αλλά δεν μπορεί παρά να μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι είμαστε εξαιρετικά επιλεκτικοί μέχρι και στην γκρίνια μας!

Ένα από τα πιο συχνά θέματα που προκύπτουν είναι αυτό των Πανεπιστημίων. Τi να πρωτοπώ; Ιδιωτικά πανεπιστήμια; Απουσίες; Δίδακτρα; Αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια; Συνεχής έλεγχος; Κάρτες εισόδου για να μπεις οπουδήποτε; Έλεγχοι για λογοκλοπές; Καταστροφές; Παναγίτσες στα μαθήματα; Ε, ναι λοιπόν… Τίποτα από όλα αυτά δεν ενοχλεί τους Έλληνες στο εξωτερικό που πάνε και σκάνε τα ωραία τους (λίγα ή περισσότερα) λεφτάκια. Αντίθετα, εδώ με την αναφορά και μόνο των λέξεων αυτών βγάζουμε σπυράκια, κατεβάζουμε τα πλακάτ, βγαίνουμε στους δρόμους και σπάμε το σύμπαν. Περίεργο ομολογώ…

Ένα άλλο πολύ συχνό είναι το φαινόμενο του εισιτηρίου στις συγκοινωνίες. Κανέναν Έλληνα δε βλέπω να κάνει μαγκιές στο εξωτερικό και να προσπαθεί να μπει χωρίς εισιτήριο οπουδήποτε. Εδώ πάλι μπορεί να σε περάσει από πάνω κάποιος για να μπει τσαμπέ. Κι αν του πεις και τίποτα, στη λέει κι από πάνω, επιβεβαιώνοντας ότι εσύ είσαι απλά μ@@@ που α) πληρώνεις και β) ασχολείσαι.

Το άλλο; Το θέμα του καπνίσματος! Στο εξωτερικό όλοι οι Έλληνες-«παναγίτσες», δεν καπνίζουν πουθενά που δεν επιτρέπεται, ζητούν δωμάτια καπνιστών στα ξενοδοχεία ή βγαίνουν αδιαμαρτύρητα έξω στο ψοφόκρυο. Εδώ στην Ελλάδα δε νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω τι γίνεται…

Ένα άλλο θέμα, πολύ σοβαρό, είναι το θέμα των ανθρώπων από άλλες χώρες ή που πιστεύουν σε άλλες θρησκείες. Όσοι ζουν στο εξωτερικό, ως δια μαγείας, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να είναι στην ίδια γειτονιά ή στην ίδια πολυκατοικία ή στην ίδια δουλειά/τάξη με ανθρώπους που δεν είναι λευκοί/Ευρωπαίοι/χριστιανοί (λέμε τώρα, καταλαβαίνετε πώς το λέω, δε θέλω να το πάρει κανείς στραβά!). Στην Ελλάδα πάλι, ο Ελληνάρας που βρίζει θεούς και δαίμονες, γιατί του μολύνουν τη χώρα είναι πανταχού παρών.

Ακόμα ένα που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτό της αστυνομίας. Στις ευρωπαϊκές και όχι μόνο πρωτεύουσες, η αστυνομία που περπατάει ένοπλη δίπλα σου είναι ασφάλεια. Στην Αθήνα είναι μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι και το κωλοκράτος με την αστυνόμευση που μας καταπιέζει.

Ένα τελευταίο, γιατί ο κατάλογος μπορεί να είναι ατελείωτος, είναι και το θέμα της γραφειοκρατίας, της φορολογίας και της ακριβής ζωής. Στο εξωτερικό, ως δια μαγείας, δε μας ενοχλεί και ας είναι όλα περισσότερα. Μάλλον μας επηρεάζει το γεγονός ότι τα κάνουμε/πληρώνουμε ηλεκτρονικά και δεν αναλογιζόμαστε το γεγονός ότι και πάλι τα κάνουμε/πληρώνουμε. Υπάρχουν, απλά με άλλον τρόπο και όχι πάντα αποδοτικότερο.

Ατελείωτη η λίστα, πολλοί οι λόγοι νομίζω, ίσως κάποια στιγμή προσπαθήσουμε να τα πιάσουμε. Απλά την επόμενη φορά που θα γκρινιάξουμε ή θα αποθεώσουμε, ας σκεφτούμε πρώτα. Στην τελική, όπως έχω ξαναπεί και πιστεύω ακράδαντα, αν δε μας αρέσει εδώ, η πόρτα είναι ανοιχτή και τα σκυλιά δεμένα.

ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΟΝΤΟΠΑΚ VIBER ΣΤΙΚΕΡΣ; ΝΤΑΟΥΝΛΟΟΥΝΤ ΛΕΜΕ ΕΔΩ --> https://vb.me/fac486